De storm

In het Westerpark ( het Vosseparkje) in Leeuwarden is de monumentale vleugelnoot omgewaaid, een van die bomen van Vlaskamp, waar ik zeer aan gehecht was.
Gelukkig had ik vorig jaar foto's gemaakt in het park.

Zo was het.

Dit is het.

Het Wilhelminapark in Sneek

Op het ogenblik worden geregeld opnamen gemaakt voor de documentaire over de tuinen en parken van Gerrit Vlaskamp, die volgend jaar wordt uitgezonden.
Woensdag was cameraman Tjeerd Broekhuizen in het Wilhelminapark in Sneek om opnamen te maken vanuit een hoogwerker van de brandweer onder begeleiding van Douwe de Groot van de gemeente. Zijn broer Martin maakte deze mooie foto.

De Hortus in Franeker

In 1777 kwam Arent Vlaskamp naar Friesland om zijn broer Lambartus op te volgen als tuinman op state Tjessens, in 1779 werd hij tuinbaas op Kingmastate in Zweins en in 1782 werd hij benoemd tot hortulanus van de universiteit van Franeker. Hij bleef dat tot 1811, toen de universiteit werd opgeheven.
De belangrijkste planten van de hortus werden verscheept naar Groningen, maar er bleven nog een heleboel over en die werden geveild. In Tresoar ligt de catalogus.

Wie is wie?

Vandaag heb ik uw hulp nodig.
We hebben drie handtekeningen van Lambertus Vlaskamp, een uit 1846: een schuldbekentenis aan notaris Andrea uit Kollum ( uit het zelfde jaar als de aanleg van de notaristuin, daarom denk ik dat Philippusfenne geen Roodbaard- maar een Lambertus Vlaskamptuin is).

.
Ook een uit 1849 op een rekening van de aanleg van het park van Fogelsanghstate.

En een uit 1852 op de tekening van de tuin van de Marees van Swinderen in Groningen.

En dan is er ook nog een van Gerrit Vlaskamp op de tekening van het Wilhelminapark in Sneek. Nu vraag ik me af of de handtekening op de tekening van De Marees van Swinderen inderdaad van Lambertus is. Of heeft Gerrit de tekening gemaakt, het ging slecht met Lambertus en Gerrit was toen 18. De hoofdletter V is wel gelijk aan de bovenste twee, maar die kan Gerrit nagemaakt hebben. Tussen de laatste twee handtekeningen zit meer dan 40 jaar.

De pastorie van Oudwoude

'It kin de master misse' is een mooie Friese uitdrukking voor iemand die een fout heeft gemaakt.
Ik dacht dat ik alle plantlijsten van Vlaskamp in de boeken van Bosgra gevonden had.
Daarom was de tuin van de pastorie van Oudwoude nog steeds een probleem, een oude tuin met alle kenmerken van een Vlaskamptuin, maar ik had alleen een kleine lijst gevonden, veel te weinig voor een grote tuin.
Daarom was ik van plan nog eens in de kerkboeken te zoeken of er niet een rekening lag. Mijn goede 'sneuper'vriend  Reinder Tolsma bood aan het voor me te doen en daar was ik erg blij om, want Reinder is daar veel beter in dan ik. En ja hoor hij vond een rekening uit 1882 voor de aanleg van de tuin bij de pastorie.
Maar als er een rekening voor de aanleg lag, moest er ook een plantlijst zijn, dus gister ben ik weer gaan zoeken in de lijsten van 1882 en ja hoor, daar was hij, over het hoofd gezien!

Ze staan er allemaal op, de rode beuk, de plataan, al die prachtige bomen.

Zaterdag in Buitenpost

Mijn blog stond even op een zacht pitje, want vorige week is mijn namenboekje 'De lêste Hikke ' verschenen en dat vroeg alle aandacht.
Nu weer verder met Vlaskamp. In april wordt de expositie over Vlaskamp in het Fries Museum geopend en daarbij verschijnt een boek over Vlaskamp dat veel dieper ingaat op diverse elementen zoals zijn stijl, geschiedenis van de tuinkunst, gebruik van beplanting, zijn opdrachtgevers enz. enz. Er werken deskundigen op allerlei gebied aan mee die op het ogenblik hun bijdrage inleveren. Ik moet zeggen, dat ik er weer veel van leer.
In  verband met de 'Reisaksje van it Fryske boek' geef ik aanstaande zondag 29 september drie korte lezingen over de tuinen van Vlaskamp in de kas van de Kruidhof in Buitenpost, om 14.00, 15.00 en 16.00 uur. Steeds een half uur.

In Buitenpost resten nog fraaie bomen in de tuinen die Gerrit Vlaskamp er ooit heeft aangelegd, onder andere in de tuin van het gemeentehuis. Tegenover het gemeentehuis staat het doktershuis, waar ooit Sytse Greidanus huisarts was, hij was later de lijfarts van de koninklijke familie.

 

Hij heeft een mooi boekje geschreven over zijn werk in Buitenpost: 'De dagen van Olim', later uitgegeven als 'Een dorpsdokter uit de Friese Wouden vertelt'. Op de foto staat rechts zijn huis.

Mea Culpa

Als je bezig bent met 350 tuinen gaat er wel eens iets fout. Van een zegsman had ik gehoord, dat de tuin die Jan Jans Olivier in 1892 had laten aanleggen in Kootstertille, was verdwenen, maar ik had het niet gecontroleerd.Naar aanleiding van 'Het prieel op de heuvel' werd ik benaderd door Hielke Jager uit Kootstertille, hij bleek de huidige bewoner en boerderij en tuin bleken nog wel degelijk te bestaan. Er resten nog een rode beuk en een paar andere bomen en zover ik het kan bezien ook nog fruitbomen uit die tijd. Vooral een appelboom is imposant. Pomologe Gryt Bergsma gaat hem binnenkort bekijken.